Bir avuç şiir biriktirdim sana..
Sonra sıcaklığını umursamadan,
Avuçlarımı şöminemin ateşine bıraktım.
Döktüm bütün yalanlarımı sana..
Artık boş ve rahatım.
En çirkin maskemi taktım yüzüme,
Artık insanları kaçırmak için,
Düşüncelerimi anlatmama gerek yok.
Sevimsiz melodilere ihtiyacım yok,
Durduğum yerde durmasınlar diye..
Sınırı yok keyfimin,
Her şey bende, her şeyiyim kendimin.
Ağrı kesicim sakinleştiricilerimle birlikte
Masamın üstünde..
Yanlarında bir bardak su var.
Diretiyorum ihtiyacım yok diye..
Yatıyorum ama uyumak ne mümkün..
Aslında hepsi yalan!!
Ne kadar sevsem de yalnızlığımı,
Beklide yalnız kalmamam gerekiyor.
Yoksa neye sinirleneceğim ben?
Kadehlerden neyin sinirini çıkaracağım??
Küçükken parçalayıp, ardından ağladığım
Oyuncaklarım gibiyim şimdi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder