Ben çıplak kal(ama)mışken sana,
Aramızda sadece bir pencere vardı oysa..
Gel diyemedim, geç diyemedim,
O pencereden sana.
Açabilmek için gönlümü kutsallığına,
Susturdum cümlelerimi.
Açıp gönlümü, kapadım gözlerimi..
Pencereyi kapattım,
Ve (senin için) yokluğunu seçtim.
Şimdi sen belki en sıcak sevişmelerin içinde..
Ellerin dolaşır fani bedenlerde..
Kokun karışır belki başka tenlere..
Ben sıyrılıp somutluğundan,
Kaybolurum en derinlerde hayalinle..
Ben yokluğunla baş başa,
Sen farkında olmasan da,
Uçururum ruhumu her gece yanına..
Senden habersiz açıp bütün pencereleri,
Yitirmemek için seni,
Yaşarım sen olmadan sevgini..
Uzak kalır ruhum
Bu dünyanın ‘her şey’liğinden
Hiçbir şeyimsin
Sevgi(li)…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder